وي در بخش ديگري از اظهارات خود، در حالي نظرياتش را به ديدگاههاي شريعتي نزديك دانسته، كه دكتر شريعتي، از مهمترين مدافعان تفكر انقلابي و دين ايدئولوژيك به شمار رفته و به همين خاطر، مورد شديدترين انتقادات انديشمندان ليبرال، از جمله سروش واقع شده است.
سعيد حجاريان كه از وي به عنوان ايدئولوگ و تئورسين اصلاحطلبان نام برده ميشود، در تازهترين اظهارنظر خود، با تمجيد و ستايش از تركيه، به تقليد از كاركرد دين در اين كشور تأكيد كرده است.
حجاريان كه به مناسبت سالگرد دوم خرداد سخن ميگفت، اظهار كرده است: در داخل، ما از دولت ديني به دولت ايدئولوژيک گذر کرديم. دولت ديني در همه جا بوده و پيشتر هم نمونهاش وجود داشته، اما دولت ايدئولوژيک، تلاش ميکند که ايدئولوژي توليد کند. اسلام را هويتي بکند. مثلا فرقي که بين اسلامي که در ترکيه هست و اسلام طالبان، در اين است که در اسلام ترکيه، به دنبال جذب لائيکها هستند، براي يک هدف بزرگتر، اما اسلام هويتي ـ چه در شيعه و چه در سني ـ غير يکسان نگاه کرده و به دنبال خودي و غيرخودي است...
تبديل اسلام حقيقت به اسلام هويت، امري بود که در ايران رخ داد...
در حال حاضر، مردم در ترکيه، مالزي و حتي مصر ديندار هستند، ولي دين به قدرت و سياست گره نخورده است. با ادغام نهاد دين و نهاد دولت، دستگاه روحانيت و دستگاه دولت، دين از چشم مردم هم ميافتد و آنقدر فضا نامناسب ميشود که ديگر اين دين قابل دفاع نيست. من ميتوانم در ترکيه از دين دفاع کنم...
ببينيد گره کور کجاست و با باز شدن کدام گره بقيه مشکلات حل ميشود. شما هم بايد به دنبال علت باشيد، گره اصلي را باز کنيد؛ مثل ترکيه که تا وقتي مسئله دمکراسي را حل نکرد، مسئله توسعه هم حل نشد، به گونهاي که الان درآمد سرانه ترکيه، از ما که نفت هم داريم، بيشتر است...
ايدئولوگ مشاركتي اصلاحطلبان در بخش ديگري از اظهارات خود، مدعي پياده شدن ليبراليسم توسط هاشمي رفسنجاني شد و گفت: آقاي هاشمي نوعي ليبراليسم را پيادهسازي كرد...
اين در حالي است كه حجاريان در دوره سازندگي، با انتشار مقالاتي از جمله الگوي سهگانه، دولت هاشمي را متهم به ايجاد ديكتاتوري براي افزايش سرعت توسعه كرده بود.
وي همچنين در بخش ديگري از اظهارات خود، در حالي نظرياتش را به ديدگاههاي شريعتي نزديك دانسته، كه دكتر شريعتي، از مهمترين مدافعان تفكر و عملكرد انقلابي، دين ايدئولوژيك و هويت ديني به شمار رفته و به همين خاطر، در سالهاي اخير، مورد شديدترين انتقادات و حملات انديشمندان ليبرال، از جمله دكتر سروش واقع شده است.