روزهاي تعطيل در اغلب کشورهاي صنعتي، صرف‌نظر از آخر هفته‌ها کمتر از ده روز است. با اين همه هر روز تعطيل ميلياردها يورو به اقتصاد اين کشورها لطمه مي‌زند. برخي معتقدند کشورهايي چون ايران، که بيشتر به درآمدهاي نفتي متکي هستند، از تعطيلي‌ها لطمه‌ کمتري مي‌خورند. با اين همه کثرت روزهاي تعطيل در ايران چنان است که بحث کاهش آن مدتهاست به طور جدي مطرح شده است.

به گزارش راديو آلمان، تقويم در ايران تاريخي کهن دارد. پيشينه‌ تقويم‌هاي رسمي امروز به گاهشماري بازمي‌گردد که تنظيم آن را به زرتشت نسبت مي‌دهند. آن تقويم کهن که «تقويم شهرياري ايراني» نام دارد تلاشي براي تطبيق گاهشماري قراردادي با رويدادهاي طبيعي و مبناي اغلب تقويم‌هاي معتبر ايراني است. آنچه امروز به نام تقويم هجري خورشيدي در ايران مرسوم است با تغيير مبدا تقويم جلالي تنظيم شده است.

در سال‌هاي اخير و با توجه به افزايش گرايش به سنت‌ها و آيين‌هاي پيش از اسلام تقويم‌هاي ديگري نيز روانه بازار شده است. از اينها مي‌توان به تقويم‌هاي ميترايي، آريايي، و زرتشتي اشاره کرد که در نظر برخي از کارشناسان، در ثبت روزها و مناسبت‌هاي مهم باستاني از دقت کافي برخوردار نيستند.

تقويم امروز ايران در اساس خود قرن‌هاست که تغيير چنداني نکرده، اما در هر دوره‌اي روزها و مناسبت‌هايي از آن کاسته يا به آن افزوده شده است. يکي از ويژگي‌هاي اصلي تقويم در دوران جمهوري اسلامي افزايش تعطيلي‌ها و چرخش از مناسبت‌هاي ملي به مذهبي است. تقويم رسمي جمهوري اسلامي از رکوردداران تعطيلي در جهان است.

در حالي که در کشورهاي اروپايي مانند آلمان و فرانسه، صرف‌نظر از آخر هفته‌ها، تنها 9 و 11روز سال رسما تعطيل است، اين رقم در ايران به 26 روز مي‌رسد. در سال 86 به دليل تقارن ميلاد پيامبر با روز جمهوري اسلامي روزهاي تعطيل 25 روز شده‌اند و 5 روز آن با جمعه مصادف شده است. در سال‌هاي گذشته، لااقل در شهرهاي بزرگ چند روزي از سال به علت آلودگي بيش از حد هوا تعطيل اعلام شده و در مواردي، روز بين دو تعطيلي نيز به روزهاي بيکاري افزوده شده است.

سال گذشته دولت در اقدامي غيرمنتظره، عيد فطر را به جاي يک روز، سه روز تعطيل اعلام کرد. اين تعطيلي که با حساب روز جمعه چهار روز شد به اعتقاد برخي از کارشناسان حدود 80 ميليارد تومان به اقتصاد کشور لطمه زد. ضرر و زيان تعطيلي‌ها بيشتر متوجه بخش خصوصي است که مي‌کوشد با طولاني‌کردن ساعات کار روزانه آن را جبران کند.

ظاهرا بازدهي کار در ايران به ويژه در بخش دولتي چنان نازل است که شمار زياد روزهاي تعطيل تاثير مهمي در چرخه‌ اقتصاد کشور ندارد. افزون بر اين تکيه بودجه کشور به درآمدهاي نفتي و کم نقش بودن درآمدهاي مالياتي تاثير منفي روزهاي تعطيل را کاهش مي‌دهد. با اين همه مدتهاست بحث کم کردن تعطيلي‌ها مطرح است و حتا به مجلس نيز کشيده شده است.

مطابق تقويم‌هاي جمهوري اسلامي از 26 روز تعطيلي 16 روز آن را مناسبت‌هاي مذهبي، 6 روز را مناسبت‌هاي ملي و 4 روز را مناسبت‌هاي حکومتي (22 بهمن، 12 فروردين، 14 و 15 خرداد) تشکيل مي‌دهند. به جز تعطيلات نوروز تنها مناسبت ملي 29 اسفند ماه روز ملي شدن نفت است.

در سالهاي گذشته هر بار بحث کاهش تعطيلات پيش آمده، حذف 29 اسفند، 13 فروردين و دو روز از مناسبت‌هاي حکومتي بيشتر مطرح بوده. در حالي که بسياري از علما با حذف تعطيلات مذهبي مخالف‌اند عده‌اي نيز خواستار کم‌رنگ‌تر شدن مناسبت‌هاي ملي هستند.

اوايل اسفند ماه سال پيش آيت‌الله خزعلي، عضو سابق فقهاي شوراي نگهبان و دبيرکل بنياد بين‌المللي غدير با انتقاد از آنان که نوروز را عيد بزرگ ايرانيان مي‌دانند از مجلس خواست تا با تصويب قانوني براي عيد غدير 7 الي 8 روز را تعطيل رسمي اعلام كند.