هماهنگي فرانسه و سعودي به سالها قبل برميگردد؛ شيراك هم با صدام و هم با ملك عبدالله، دوست و شريك تجاري بود. زماني كه آمريكا تصميم حمله به عراق را گرفت، ملك عبدالله، دو نفر را مأمور جلوگيري از اين تصميم كرد؛ امير بندر در آمريكا، مأمور منصرف كردن بوش و رفيق حريري، مسئول تحريك اروپاييها شد.
موضع تند مقامات فرانسوي عليه ايران در بحث اتمي و در حمايت از رژيم اسرائيل كه به صورت غيرمنتظره آشكار شد، براي بسياري تعجببرانگيز بود. براي همين، اين پرسش پيش آمد كه چرا در اين مقطع، كه موضع آمريكا در موضوع اتمي كمي آرام شده و بحث مذاكره آمريكا با ايران و سوريه در مورد عراق مطرح است، يكباره پاريس محور دشمني و شرارت عليه ايران ميشود؟...
تلويزيون «العربيه» متعلق به دولت سعودي، روز سهشنبه 14/9/85، گزارشي ويدئويي در تبليغ از گروه مجاهدين خلق پخش كرد. در حالي دولت سعودي تلاش ميكند از اين جنازه سياسي بهرهبرداري كند كه دولت عراق، آمريكا را تحت فشار قرار داده تا آنان عراق را ترك كنند. روشن است كه سعوديها اين را نيز ميدانند، ولي چون ناچار شدهاند، به هر روشي متوسل ميشوند تا جلو قدرتيابي ايران و دوستانش را بگيرند...
هماهنگي فرانسه و سعودي به سالها قبل برميگردد؛ يعني زماني كه صدام بر عراق حكومت ميكرد، شيراك هم با صدام و هم با ملك عبدالله، دوست و شريك تجاري بود. زماني كه آمريكا تصميم حمله به عراق را گرفت، ملك عبدالله، دو نفر را مأمور جلوگيري از اين تصميم كرد؛ امير بندر در آمريكا، مأمور منصرف كردن بوش و ديگر مقامات آمريكايي شد و رفيق حريري، مسئول تحريك اروپاييها براي همراهي نكردن با آمريكا در حمله به عراق. امير بندر در اين مأموريت موفق نشد، براي همين، بلافاصله پس از 23 سال واشنگتن را ترك كرد و به منطقه بازگشت تا تلاش خود را در اينجا ادامه دهد، اما رفيق حريري توانست فرانسه و آلمان را به مخالفت با آمريكا بكشاند كه البته در اين امر، موضوع حسابهاي پساندازها هم بيتأثير نبود...
اما نكته قابل توجهيكه در جاي خود، نياز به بررسي و پيگيري دارد، ترور رفيق حريري است كه با توجه به نقش وي در تحريك آلمان و فرانسه عليه سياست كاخ سفيد، موضوعي نبود كه آمريكاييها را رنجيدهخاطر كند، اما با اين حال، آمريكا ترور رفيق حريري را پيراهن عثمان كرد تا با يك تير، دو نشان زده، هم انگشت اتهام را از خودش دور كند و هم عامل فشار به دولت سوريه باشد...
اما از هرچه بگذريم، سخن دوست خوشتر است و آن اظهارات مسئول سابق پرونده هستهاي ايران، درست در روزي بود كه قرار بود اجلاس پاريس برگزار شود.
اين روحاني محترم از طريق جريده محترم حزب «اعتماد ملي»، پيامي مطلوب! را به اجلاس پاريس مخابره و ادعا كرد كه اگر سياست ايشان بر پرونده اتمي ادامه مييافت، ايران به شوراي امنيت نميرفت. اين اظهارنظر از چند زاويه قابل بررسي است؛ چرا مصاحبه ايشان، درست در روز سهشنبه 14/9/85 كه قرار بود اجلاس «1+5» در پاريس برگزار شود، پخش شد؟...
متن کامل را در ستون «يادداشت» بخوانيد.
نسخه چاپي خبر
ارسال به دوستان
