كاهش احتمال به‌كارگيري گزينه نظامي عليه برنامه اتمي ايران، برخي از تحليلگران تندرو صهيونيست را به جنگ رواني جديدي مبني بر احتمال تكرار هولوكاست از سوي ايران وا داشته است.

به گزارش سرويس بين‌الملل «بازتاب»، در همين راستا، روزنامه «واشنگتن‌تايمز» ادعا كرد: تلاش‌هاي مردم ايران براي دستيابي به بمب اتم، چنان تهديدي براي اسرائيل ايجاد كرده است كه برخي تحليلگران اسرائيلي، آن را شبيه «هولوكاست» مي‌دانند، به ويژه با مشخص شدن اين‌كه آمريكا نيز از رويارويي و تقابل با ايران خودداري مي‌كند.

يكي از نويسندگاني كه اين قضيه را عنوان كرده، «آهارون آپلفلد»، نويسنده اسرائيلي و از كودكان بازمانده از قتل‌عام‌هاي نازي‌هاست كه بنا بر ادعاي صهيونيست‌ها منجر به كشتار شش ميليون يهودي شد.

«آپلفلد» مي‌گويد: ‌براي نخستين بار از زمان آمدنم به اسرائيل، احساس مي‌كنم با خطر بزرگ ديگري روبه‌رو هستم.
خاطره هولوكاست، يكي از فاكتورهاي مركزي افكار عمومي اسرائيلي‌هاست؛ خاطره‌اي كه با اظهارات احمدي‌نژاد، رئيس‌جمهور ايران، مبني بر افسانه خواندن آن، بسيار بيشتر مورد توجه قرار گرفت.

«بنيامين نتانياهو»، نخست‌وزير سابق اسرائيل، گفت: «هم‌اكنون سال 1938 است و ايران هم آلمان، كه به شدت به دنبال دست يافتن به بمب اتم است».

نتانياهو در سخنراني براي يهوديان در لوس‌آنجلس، از حركت ايران به اين سمت اظهار نگراني بيشتري نمود و به سخنان احمدي‌نژاد براي حذف اسرائيل از روي نقشه استناد كرد.
نتانياهو گفت: «به حرف‌‌هاي او مطمئن باشيد و جلوي او را بگيريد؛ اين كاري است كه بايد انجام بدهيم».

اسرائيل 50 درصد اميدوار است تا در صورت شكست تلاش‌هاي بين‌المللي براي تحريم ايران، آمريكا به اين تلاش‌ها با مداخله نظامي پايان دهد كه البته در هفته‌هاي اخير، آمريكا به هيچ وجه تمايلي به رويارويي نظامي نشان نداده است.
بوش در ديدار با «ژاك شيراك»، رئيس‌جمهور فرانسه گفت: اگر اسرائيل به تجهيزات اتمي ايران حمله كند، به خوبي اين كشور را «درك مي‌كند».

براي اسرائيلي‌ها اين به آن معناست كه بوش، اين امر را به حمله از سوي آمريكا ترجيح مي‌دهد. رايس نيز اظهارنظرهاي مشابهي داشته و اعلام كرده، به علت نبود اطلاعات كافي در مورد حمله به ايران، فعلا اين كار ممكن نيست.

«هنري كسينجر»، وزير امور خارجه سابق آمريكا نيز به تازگي نوشت: «اقدام نظامي آمريكا در دو سال پاياني حكومت بوش و وجود كنگره‌اي مخالف، بعيد است»، ولي احتمال حمله يك‌جانبه هوايي اسرائيل را رد نكرد. اسرائيل مدتهاست اين طرح را بررسي مي‌كند كه نيازمند هواپيماهاي «F-15» و «F-16» زيادي بوده و تمرينات بسياري را نيز در اين زمينه انجام داده است.

در سال‌هاي اخير، به شدت و با وضوح بسيار بيشتري، مشخص شده كه حمله به تجهيزات اتمي ايران، بسيار مشكل‌تر از حمله موفقيت‌آميز سال 1981 اسرائيل به رآكتور اتمي عراق است.
تهران از آن حمله درس گرفته و بيشتر تجهيزات خود را در زيرزمين مستقر كرده كه با موشك‌هاي روسي مدرن ضدهواپيما حفاظت مي‌شوند.

كارشناسان بر اين باورند كه تنها يك ابرقدرت مانند آمريكا مي‌تواند حمله لازم و با قدرت كافي را براي آسيب رساندن و از بين بردن اين تجهيزات انجام دهد و حتي در اين صورت نيز معتقدند، تنها در صورتي اين حمله موفقيت‌آميز خواهد بود كه برنامه اتمي ايران، چند سال به تعويق بيفتد.

اگر اسرائيل به تنهايي حمله كند، نه تنها از نتيجه عمليات مطمئن نيست، بلكه نسبت به نحوه مقاومت ايرانيان نيز قطعيتي در كار نيست كه ممكن است با شليك موشك‌هاي دوربرد و احتمالا حمله به اهداف اسرائيلي در نقاط گوناگون جهان آغاز شود.

«ايهود اولمرت» هنوز هم به يك توافق بين‌المللي اميدوار است. وزير دفاع اسرائيل هم اعلام كرده بود كه از همه پيامدهاي حمله به ايران آگاه است؛ بنابراين، حمله آخرين راه است، اما گاه آخرين راه، تنها راه نيز هست.