در حالي كه با تصميم سه كشور اروپايي آلمان، انگليس و فرانسه در برگزاري زودهنگام اجلاس شوراي حكام در دوم و سوم فوريه، مقدمات طرح ارجاع پرونده هسته‌اي ايران به شوراي امنيت سازمان ملل، كليد خورده است. اين پرسش در ميان تحليلگران ايراني به ميان آمده كه آيا باز هم همانند نشست ماه سپتامبر، تنها ونزوئلا به نفع ايران رأي خواهد داد؟

به گزارش خبرنگار «بازتاب»، در نشست تابستاني شوراي حكام با رأي مثبت 22 كشور عضو، قطعنامه پيشنهادي اتحاديه اروپا درباره جمهوري اسلامي ايران به تصويب رسيد.
در اين جلسه، براي نخستين بار در طرح پرونده هسته‌اي ايران قطعنامه با رأي‌گيري تصويب شد و از مجموع 35 كشور عضو شوراي حكام، 22 كشور به قطعنامه رأي مثبت دادند، 12 رأي ممتنع و تنها نماينده ونزوئلا به آن رأي منفي داد.

روسيه، چين، آفريقاي جنوبي، الجزاير، برزيل، نيجريه، مكزيك، پاكستان، ويتنام، تونس و سريلانكا هم از كشورهايي بودند كه هرچند با قطعنامه بر ضد ايران مخالفت نكردند، اما موافقت هم نكردند و رأي ممتنع دادند.

اين گزارش مي‌افزايد: با تصميم اخير سه كشور اروپايي براي برگزاري نشست اضطراري در دوم و سوم فوريه، اين كشورها در كنار آمريكا، تلاش ديپلماتيك گسترده‌اي را براي تماس با كشورهاي مؤثر و جلب نظر آنان عليه ايران آغاز كرده‌اند. حتي ديپلمات‌هاي اسرائيلي نيز به روسيه رفته‌اند تا با قول خريد دو نيروگاه از روسيه، آنان را به قطع همكاري با ايران قانع كنند.

اين گزاش مي‌افزايد: ديپلمات‌هاي ايراني كمتر از دو هفته فرصت دارند تا يك تنه به رايزني‌هاي گسترده ديپلماتيك پرداخته و اعضاي شوراي حكام را به حمايت از ايران تشويق كنند.

خبرنگار «بازتاب» ادامه مي‌دهد: در همين حال، تغييرات به وجود آمده در اعضاي شوراي حكام، فرصت‌هاي بهتري را براي ايران ايجاد كرده است. اين تغيير به اين ترتيب بود كه در آستانه ماه اكتبر سال 2005، كشورهاي كلمبيا، كوبا، يونان، نروژ، بلاروس، اسلووني، مصر، ليبي، سوريه و اندونزي امسال جاي مجارستان، ايتاليا، مكزيك، هلند، نيجريه، پاكستان، پرو، لهستان، تونس و ويتنام را در شوراي حكام آژانس بين‌المللي انرژي اتمي گرفتند و به اين ترتيب، اعضاي جنبش عدم تعهد عضو شوراي حكام به شانزده كشور افزايش يافته است.
اين تغييرات فرصت مناسبي را براي ايران به وجود آورده تا در صورت رايزني‌هاي مؤثر با كشورهاي مذكور، نتيجه خوبي براي ايران حاصل شود.

يك كارشناس روابط بين‌الملل با توجه به مواضع و سابقه اين كشورها و آراي پيشين آنها پيش‌بيني كرد، ايران در صورت رايزني مؤثر مي‌تواند شانزده كشور الجزاير، برزيل، بلاروس، چين، كوبا، اكوادور، مصر، هند، اندونزي، ليبي، روسيه، اسلواكي، آفريقاي جنوبي، سريلانكا، سوريه، ونزوئلا و يمن را تا حدودي همراه خود نمايد كه شرط آن رايزني‌هاي مؤثر است.
اين در حالي است كه بي‌ترديد، طرف مقابل يعني آمريكا و سه كشور اروپايي نيز اهرم‌هاي پرقدرتي در اختيار دارند تا كشورهاي عضو شوراي حكام را به رأي عليه ايران ترغيب كنند.