پس از گذشت بيش از سي ماه از آغاز وسيع‌ترين پروژه جاسوسي آمريكا عليه جمهوري اسلامي بخشي از اطلاعات مربوط به اين عمليات گسترده جاسوسي افشا شد.

به گزارش سرويس بين‌الملل «بازتاب» به نقل از «واشنگتن پست»، با انتشار اطلاعات محرمانه مربوط به صدها هواپيماي بدون سرنشين، مأموريت اين فرستنده‌هاي اطلاعاتي تجسسي از سايت‌هاي هسته‌اي ـ نظامي و حساسيت سيستم راداري ايران اعلام شد.

آنچه در سه سال گذشته به ويژه در بخش‌هاي غربي ايران در مرز عراق رخ داد و باعث شد كه حتي در مواقعي بين منجمان ايراني و متخصصان نظامي اختلافاتي به وجود آيد، اشياي پرنده يا انعكاس نور سياره زهره بود، ولي آنچه توسط نيروهاي ايراني به دست آمد، «Drone» يا هواپيماهاي بدون سرنشين بود كه دايما صداي پرواز آنها به گوش مي‌رسد؛ اشياي پرنده‌اي بودند كه آمريكايي‌ها براي جاسوسي از نيروهاي ايراني و همچنين پيگيري برنامه اتمي ايران استفاده مي‌كردند.

اين هواپيماهاي بدون سرنشين كه فضاي ايران را مورد تجاوز قرار مي‌دادند، از سوي كشور عراق به ايران فرستاده مي‌شوند و داراي تجهيزاتي چون رادار، ويدئو و دوربين عكسبرداري و همچنين طراحي فيلترهاي هواست كه قادرند مقدار ذرات راديواكتيو در فضا را نيز جمع‌آوري كنند. اين در حالي است كه اين فعاليت‌ها نمي‌تواند با ماهواره‌هاي جاسوسي و همچنين هواپيماهاي بلندپرواز جاسوسي «U-25» ـ كه آمريكايي‌ها براي جاسوسي از فضاي ايران از آن استفاده مي‌كنند ـ انجام گيرد.
گفتني است، اين اطلاعات براي حملات احتمالي هوايي يا ابزاري براي ترساندن حريف به كار گرفته مي‌شوند.

دولت ايران بارها اين تجاوزات را از طريق سفارت سوئيس به اطلاع آمريكايي‌ها رسانده و به آنان اعتراض كرده است و در اين زمينه مقامات رسمي آمريكا در پاسخ مي‌گويند كه از اين Droneها استفاده كردند، اما نيروهاي نظامي ايراني بيشترين تمركز خود را بر هواپيماهاي پنتاگون كه در مرز ايران پرواز مي‌كردند متمركز كردند.

در ماه دسامبر سال 2004 گذشته، ايرانيان ساكن در ساحل خزر و همچنين مناطق مرزي اعلام كردند كه نورهاي قرمزي در آسمان مشاهده كرده‌اند كه به رگه‌هاي سبز و آبي هم منتشر مي‌شود و سپس به صورت نقطه درمي‌آيند و محو مي‌شوند. به اين ترتيب، سازمان هوا فضاي ايران سريعا وارد عمل شد و درخواست بررسي به عمل آمد و كارشناسان فضايي به مشاوره برگزيده شدند و توافقنامه‌اي بين ايران و روسيه براي بررسي هرچه سريع‌تر اين موضوع امضا شد.
مقامات رسمي آمريكا تأييد كردند كه نخستين پرواز Droneها در آوريل 2004 و دسامبر و ژانويه 2005 در مرزهاي شمال و غرب ايران به پرواز درآمدند.

يك مقام آمريكايي مي‌گويد: اين عمليات جاسوسي كه از خاك عراق عليه ايران انجام شده، خيلي سريع پس از تصرف بغداد؛ يعني در آوريل 2003 عليه ايران آغاز شده است.

پس از اين‌كه ايران مراقبت از سايت‌هاي هسته‌اي خود را در بهار سال 2004 افزايش داد، اين Droneها در آسمان ايران كمتر ديده شدند، خصوصا در اراك و اصفهان كه مردم فكر مي‌كردند UFO (بشقاب‌هاي پرنده) ديده‌اند.
كارشناسان روسي هم در 25 دسامبر 2004 در روزنامه «پراودا» گزارش دادند كه UFOها، ايران را جاروب كرده‌اند.

به اين ترتيب، توانايي‌هاي مختلف انواع Drone در عمليات جاسوسي مورد استفاده قرار مي‌گرفت؛ بعضي صدها فوت بالاتر از سطح زمين پرواز ‌كرد و تصاوير واضح‌‌تري از تصاوير ماهواره را نشان مي‌دهند و برخي مجهز به فيلترهاي هوا هستند كه ذرات را جمع‌آوري كرده و به مركز فرآوري اطلاعات براي تجزيه ارسال مي‌كنند.

اين فيلترهاي هوا، ذرات پلوتونيوم و اورانيوم و تريتيم در اين جمع‌آوري مورد تجزيه قرار مي‌گيرند. اين تاكتيك كه توزيع اطلاعات ناميده مي‌شود و در بعد نظامي به آن «فرمان دشمن در ميدان جنگ» مي‌گويند، تاكتيكي بوده كه آمريكايي‌ها در جنگ كره و ويتنام در مقابل نيروهاي روسيه و چين و همچنين در دو جنگ عراق مورد استفاده قرار داده‌اند.

«توماس كيني»، كلنل بازنشسته نيروي هوايي آمريكا كه مدير اجرايي اين انستيتو خط رش خارجي دانشگاه «جان هاپكينز» است مي‌گويد: ما بي اين روش به رادارهاي ايراني دقت مي‌كرديم كه شامل فركانس‌هايي بوده كه آنها با آن عمليات انجام مي‌دهند، دامنه رادارهاي آنها و مطمئنا جاهايي كه آنها دچار ضعف در سيستم رادار مي‌باشند اما ايراني‌ها هم اين موضوع را فهميدند و به نيروهاي خود گفتند كه به اشيا كاري نداشته باشند و رادارهاي خود را روي آنها تنظيم نكنند.
اما بنا بر گفته‌هاي مقامات رسمي آمريكا Droneها نتوانستند اطلاعات موثقي به آمريكايي‌ها بدهند.