نماينده رهبر انقلاب در شوراي عالي امنيت ملي، با تاكيد بر ضرورت بهره گيري از «پشتوانه اقناع ملي» در مذاكرات هسته‌اي، در انتقاد به آنچه تاكنون در مذاكرات ايران و اروپا مطرح شده است، وعده‌ اروپا مبني بر مساعدت براي ورود ايران به سازمان تجارت جهاني (WTO) در مذاكرات را معامله مرواريد غلتان با آب نبات توصيف كرد.
به گزارش خبرگزاري فارس، علي لاريجاني با ترسيم فضاي مذاكرات هسته‌اي ايران با اروپا، خواستار ارايه تعريفي تازه از مباني مذاكره و پرهيز از سپردن تعهدات بدون معوض شد.
وي ضمن ابراز احترام به ديپلمات‌هاي ايراني كه مذاكرات پاريس را اداره كردند، به پاره‌اي تحفظها درباره اين مذاكرات اشاره كرد.
لاريجاني در اين‌باره گفت: مذاكرات پاريس، مهمترين وجه پرونده هسته‌اي ايران در ربع قرن اخير است؛ بنابراين اگر قرار است مذاكرات هسته‌اي با قوت و حفظ دستاوردها و منافع ملي پيش رود، حتماً بايد از پشتوانه اقناع ملي بهره بگيريم. لذا بايد با برگزيدن ديپلماسي علني، زمينه دسترسي به هنگام نخبگان، مراكز علمي و تحقيقاتي و افكار عمومي داخلي را در تمام مراحل اصلي مذاكره فراهم كرد، تا از اين رهگذر از توان علمي و تحليلي براي تجهيز تيم مذاكره كننده استفاده شود.
نماينده رهبري در شوراي عالي امنيت ملي در توضيح اين بخش از سخنان خود افزود: اصولاً فراهم آوردن امكان مشورت و مشاركت بيشتر اصطكاك ما را، آن هم در چنين پرونده ديپلماتيك مهمي كم مي‌كند.
وي خاطرنشان كرد: استراتژي ديپلماسي هسته‌اي كشور بايد همواره متكي بر پشتوانه «اقناع ملي در طول زمان» باشد، در غير اين صورت نتيجه مذاكرات نمي‌تواند شكل گيري اراده ملي را به همراه داشته باشد.
لاريجاني با محتمل دانستن عهدشكني اروپايي‌ها و براي جلوگيري از اين كار خواستار تقسيم‌بندي مراحل تعليق غني‌سازي اورانيوم شد و گفت: چهارچوب مذاكرات پاريس، مي‌بايست بر پايه توافقات پله‌اي (مرحله‌اي) مبتني بر ما‌به‌ازاي مشخص در متن منافع ملي و با مكانيزم تضمين عيني دنبال مي‌شد؛ به اين صورت كه دستيابي به يك مرحله از امتيازات از سوي ايران به تعليق يك مرحله از غني‌سازي منجر شود، نه اينكه غني‌سازي تا زمان حصول به نتيجه در مذاكرات اقتصادي متوقف شود.
وي با اشاره به قدرت بازدارندگي علمي و تكنولوژيك ايران گفت:‌ معتقدم در مذاكرات مي‌بايست عنصر رقابت و بازدارندگي نيز لحاظ شود. بدون رقابت و بازدارندگي تكاليف و تعهدات ما «نقد و فوري» ‌است، در مقابل امتيازات و منافع مورد نظر ما »نسيه و موكول به آينده نامعلوم» خواهد بود.
لاريجاني در انتقاد ديگري به آنچه تاكنون در مذاكرات ايران و اروپا مطرح شده است، وعده‌هاي اروپا مانند مساعدت براي ورود ايران به سازمان تجارت جهاني (WTO) در مذاكرات را معامله مرواريد غلتان با آب نبات توصيف كرد و گفت: ‌درخواست‌هايي مانند عضويت در WTO درخواست يك بار مصرف است اما دست كشيدن از غني‌سازي اورانيوم كه يك حق است، تكليفي مستمر و دايمي براي ايران ايجاد مي‌كند.
نماينده رهبر انقلاب در شوراي عالي امنيت ملي در ادامه مصاحبه خود با «روزنامه همشهري» در جمع بندي نهايي درباره پرونده هسته‌اي گفت: مذاكرات ايران و اروپا با همه مذاكرات ديگر ما تفاوت دارد، اين مذاكرات براي امروز نيست براي فرداي ايران است. نتيجه اين مذاكرات، بيست سال ديگر خود را نشان مي‌دهد و سرنوشت كشور را رقم مي زند. مثل مقاومت در جنگ تحميلي كه نتيجه آن را بيست سال بعد ديديم. ما چاره‌اي نداريم الا اينكه استراتژيك و با بصيرت عمل كنيم.
وي در انتها تأكيد كرد: راز ماندگاري تصميمات استراتژيك ما اين است كه براي آيندگان قابل دفاع و ادامه دادن باشد.